Anime Wolken Forum

Ga terug   Anime Wolken Forum > Algemeen > Art & Fiction
Deze pagina opnieuw laden [fic]Slag om Shuko

Antwoord
 
Onderwerptools Weergave
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 02 januari 2010 @ 21:16
Met quote antwoorden


Weer een poging van mij om een (leuke,) lopende fic te schrijven. Deze keer geen Neopets, geen verhaal waarmee ik problemen krijg (was overigens niet zo'n goedlopend verhaal) maar iets heel nieuws: De Shuko!
Het verhaal gaat over Daryck, een Icyeen, en Juno, een meisje van 14.
Maar meer vertel ik nog niet, dat lezen jullie zelf maar!

Slag om Shuko

Proloog:
Het was een rustige avond in het kasteel van de Familie Margantoc. De gangen waren leeg, op de voetstappen van de wachters na en de rondlopende Lopuc, dat waren kleine wolfjes met vleugels en een pluimstaartje. De familie Margantoc was sinds 2983 de Koninklijke Familie van Shuko. Koning Arhill zat op zijn troon. Hij staarde uit het raam. Hij wachtte op de koerier uit het zuiden, het rijk van de Mitu. Verder speelde prins Daryck met zijn Dagor, een klein draakje met veren om de vleugels. Ze speelden tot de laatste stralen van Sirius verdwenen van het oppervlak van Shuko.
‘Vader, ik vier morgen mijn 16e verjaardag. Ik zou dan erfgenaam van de troon worden, maar ik heb nog geen verloofde. Als u sterft, zal uw broer Dakoh-Mito op de troon komen.’ zei hij.
‘Daryck, mijn zoon, mijn duivelse broer zal nooit, maar dan ook nooit regeren over mijn rijk. Ik zal samen met Nigal-Elto het landgoed verdedigen, al is het het laatste wat ik doe.’ antwoordde koning Arhill.
‘En nu is het bedtijd voor u en Rarock-Elta. Goede nacht!’
‘Welterusten vader!’
Daryck liep rustig naar zijn slaapzaal. Aan het raam vloog een wachter voorbij. De wachters hielden halt en bogen voor de prins toen hij passeerde. Weer waren de gangen leeg. De bogen lichtten op toen de stralen van Murzim ze raakten. Het geklingel van de bellen galmde door de hallen. Een gezang van nachtegalen vulde de avondlucht. De temperatuur daalde tot een helse kou. Schaduwen werden langer. Er waren zelfs schaduwen zonder dat iemand in het licht stond. Bomen wuifden door de wind. Op een bospad liep een wachter met een lichtje. Er vloog een krachtige wind door de bomen. Ineens doofde het lichtje. Duisternis omringde de wachter. Hij slaakte een kreet. De duisternis verdween en de wachter lag op de grond. De duisternis veranderde in een schim. De bomen werden weer stil. Geen briesje of wat waardoor de bomen bewogen.
Alles was stil totdat de schim voorbij vloog. De schim landde op het balkon bij de troonzaal. De schim nam een menselijke gedaante aan. Hij liep naar het raam. Zijn staf lichtte op als de ogen van een wolf bij volle maan. Er klonk een geweldige knal. Een knal zo hevig dat die nog aan de overkant van de Me-R-Ku-S Ce-N-Ta-R-Us te horen was. Wachters suisden van alle kanten naar het balkon. Boogschutters, magiërs en zwaardvechters landden rond de donkere gedaante. De gedaante riep een beest naar hem toe. Het beest zag eruit alsof hij net van de brandstapel kwam. Groot, schubbig, als een vleermuis met gigantische klauwen die scherper waren dan de nagels van Vrouwe Butara en haar bodyguards samen, kortom een monster dat bijna doodde met zijn uitstraling. De schim vuurde een spreuk af op de wachters voor hem. Er ontstond een groene flits tussen de wachters en de schim. De flits vaagde weg en er lagen nog maar wat hopen as op de grond waar de wachters stonden. Het beest sprong de lucht in en daalde met een gigantische stofwolk op de grond. De wolk was zo dicht alsof het rots was. Het beest sloeg met de staart de overige wachters weg. Nu stonden alleen de schim en het beest overeind. De schim en het beest liepen naar de muren van het kasteel. Er klonk weer een gigantische knal. De schim knalde nog een gat in de muur. Hij liep naar binnen met het beest achter zich.
‘Hallo broeder, nooit gedacht dat u nog wakker zou zijn nu Sirius het Noorden niet meer belicht met zijn azuren stralen.’ zei de schim.
‘Dakoh-Mito, ga terug naar het Zuiden als u niet met mijn wachters te maken wilt krijgen!’ reageerde Arhill-Elto.
‘Uw wachters maken mij en Hirsha-Mita niets meer. Ze eindigen als as of Riffo-voer in blik.’
‘Hier gaat u spijt van krijgen als Heer Mitu u weigert!’ Koning Arhill-Elto sprong omhoog en lichtte op. Zijn Koninklijke mantel kromp tot een kraag. Zijn kroon werd een helm en zijn gewaad veranderde in een pantser. Hij nam zijn zwaard beet.
Dakoh-Mito lachtte kwaadaardig. ‘Alsof dat wat uitmaakt!’ schreeuwde Dakoh-Mito naar de bepantserde Icyeen.
Hij sprong ook de lucht in. De staf nam de vorm aan van een Zwaardstaf. De mantel en het gewaad werden een geheel. De kap bleef hetzelfde. Op het lichaam van Dakoh verschenen zwarte lijnen in angstaanjagende vormen.
‘Nigal-Elto, u moet ook transformeren!’ schreeuwde Arhill-Elto naar Nigal-Elto, de Imperape-Elto van Arhill-Elto. De Imperape zag eruit als een kleine aap met zes poten. Hij heeft een kristalletje op zijn voorhoofd. Uit dat kristalletje kwamen zilveren ringen die elkaar raakten op het achterhoofd. Verder had hij een bontkraag en een pluimpje op de staart.
‘Ja meester.’ reageerde hij. Nigal-Elto sprintte als een aapje tegen de kristallen wanden omhoog. Boven klapte hij zijn vleugels uit en groeide tot de grootte van een bigfoot. Hirsha-Mita sprong richting Nigal. Hirsha-Mita haalde uit met haar messcherpe klauwen. Nigal was een van de snelste Imperape van heel Shuko. Hij ontweek haar op een veertje na. Nigal-Elto wankelde nog na. Hij was uit balans, heel belangrijk in de lucht. Nigal landde om verdere veerverliezen te voorkomen. Hirsha-Mita zag dit. Ze schoot als een komeet richting Nigal-Elto. Nigal-Elto rolde weg. Hij stond weer op en hield zijn vier voorpoten alsof hij een bol vasthield. In het midden verscheen een lichtblauwe gloed. Nigal-Elto gooide die naar Hirsha-Mita. Er klonk een explosie. Rook vulde de kamer. Nigal-Elto flapperde met zijn vleugels tot de rook weg was. Hirsha-Mita lag op de grond, zwaar gewond door de knal.
‘Hirsha-Mita… Dood dankzij die rotaap van u!’ schreeuwde Dakoh-Mito toen hij Hirsha-Mita dood op de grond zag liggen.
‘Mortimitao!’ Uit de staf schoot een lichtflits. Een lichtflits die helemaal geen licht leek. De flits schoot richting Arhill-Elto. Arhill-Elto zag de flits aankomen. Hij hield zijn zwaard voor zich als een spiegel.
’Bendico Curvo!’ schreeuwde Dakoh-Mito erachteraan. De flits vloog in een boog om het zwaard heen. Overal op het lichaam van Arhill-Elto verschenen groene bliksemstralen. De stralen verdwenen na drie seconden. De Icyeen viel rokend op de grond, dood.

rate or hate? tips en reviews zijn altijd welkom


[ Laatst gewijzigd door lololauralol; 21 april 2010 om 18:59 ]
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
Sakatho
We're all mad here
 
Sakatho's avatar
Standaard geplaatst op 03 januari 2010 @ 09:06
Met quote antwoorden


Geen onaardig verhaal, maar de vele informatie in de tekst houdt het lezen iedere keer wat op. En dan doel ik met name op de tekst tussen de haakjes. Zit je net in een spannende scene te lezen, krijg je die tekst tussen haakjes weer en raak je er weer uit.
Ik begrijp best dat je het een en ander uit wil leggen over je wereld, dat is een probleem dat vrijwel alle fantasy schrijvers hebben, maar neem daar gewoon de tijd voor binnen het verhaal. Bovendien hoef je niet alles in 1 keer aan de lezer uit te leggen. Beperk je in eerste instantie tot wat de lezer echt nodig heeft om te begrijpen wat er gebeurt, en doe daarna de rest.

Van dingen zoals eigen temperatuureenheden ben ik zelf niet zo'n fan. Buiten dat zulke exacte eenheden voor mijn gevoel weinig toevoegen aan een verhaal (je kunt ook zeggen of het warm of koud is, of vriest), is het ook nog eens verwarrend om het iedere keer om te moeten rekenen. Hetzelfde verhaal voor de opbouw van de mannelijke en vrouwelijke namen. Blijf gewoon consequent de mannelijke en vrouwelijke uitgangen gebruiken in je naamgeving, dan kun je verderop in hetverhaal nog wel eens uitleggen waarom dat zo is. In eerste instantie zal het toch niemand interesseren waarom het zo is, maar misschien dat het verderop in je verhaal een toevoeging kan zijn.

Nog een paar kleine dingetjes:
- Ik vond de gesprekken wat stroef verlopen. Met woorden zoals 'broeder' heb ik al snel het idee dat ik in een of andere middeleeuwse tekst verzeild ben.
- Vermijd dingen zoals 'BOEM' of 'hahahaha', dat staat niet erg professioneel. Omschrijf het in plaats daarvan.
- Je mag wat mij betreft nog wel wat meer omschrijven. Onthoud wel dat de 'beesten' die je omschrijft niet hier voorkomen. Die zullen we dus geheel vanuit onze fantasie moeten vormgeven, en daarbij hebben we het liefst veel omschrijving
 

~ Faith Divides Us - Death Unites Us
~ [Fics] ~ Voor Elysa | Before the dawn
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 03 januari 2010 @ 12:31
Met quote antwoorden


Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door Sakatho Bekijk bericht
Geen onaardig verhaal, maar de vele informatie in de tekst houdt het lezen iedere keer wat op. En dan doel ik met name op de tekst tussen de haakjes. Zit je net in een spannende scene te lezen, krijg je die tekst tussen haakjes weer en raak je er weer uit.
Ik begrijp best dat je het een en ander uit wil leggen over je wereld, dat is een probleem dat vrijwel alle fantasy schrijvers hebben, maar neem daar gewoon de tijd voor binnen het verhaal. Bovendien hoef je niet alles in 1 keer aan de lezer uit te leggen. Beperk je in eerste instantie tot wat de lezer echt nodig heeft om te begrijpen wat er gebeurt, en doe daarna de rest.ik haal dat wel weg en leg het later uit

Van dingen zoals eigen temperatuureenheden ben ik zelf niet zo'n fan. Buiten dat zulke exacte eenheden voor mijn gevoel weinig toevoegen aan een verhaal (je kunt ook zeggen of het warm of koud is, of vriest), is het ook nog eens verwarrend om het iedere keer om te moeten rekenen. Hetzelfde verhaal voor de opbouw van de mannelijke en vrouwelijke namen. Blijf gewoon consequent de mannelijke en vrouwelijke uitgangen gebruiken in je naamgeving, dan kun je verderop in hetverhaal nog wel eens uitleggen waarom dat zo is. In eerste instantie zal het toch niemand interesseren waarom het zo is, maar misschien dat het verderop in je verhaal een toevoeging kan zijn. verander ik ook

Nog een paar kleine dingetjes:
- Ik vond de gesprekken wat stroef verlopen. Met woorden zoals 'broeder' heb ik al snel het idee dat ik in een of andere middeleeuwse tekst verzeild ben. Hun leefwijze is inderdaad Middeleeuws
- Vermijd dingen zoals 'BOEM' of 'hahahaha', dat staat niet erg professioneel. Omschrijf het in plaats daarvan. hahahaha wordt ook echt gezegd of zal ik er mhuahahahaha van maken? die boem verander ik wel
- Je mag wat mij betreft nog wel wat meer omschrijven. Onthoud wel dat de 'beesten' die je omschrijft niet hier voorkomen. Die zullen we dus geheel vanuit onze fantasie moeten vormgeven, en daarbij hebben we het liefst veel omschrijving Ik wijzig wel even
zie b's
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
Sakatho
We're all mad here
 
Sakatho's avatar
Standaard geplaatst op 03 januari 2010 @ 12:34
Met quote antwoorden


Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door lololauralol Bekijk bericht
- Ik vond de gesprekken wat stroef verlopen. Met woorden zoals 'broeder' heb ik al snel het idee dat ik in een of andere middeleeuwse tekst verzeild ben. Hun leefwijze is inderdaad Middeleeuws
Oke, dat had ik niet direct uit de tekst opgemaakt. Toch zou ik ervoor zorgen dat niet alle gespreken zo 'stroef' en officieel verlopen. Dan zorgt het voor wat meer binding met de hoofdpersoon.

Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door lololauralol Bekijk bericht
- Vermijd dingen zoals 'BOEM' of 'hahahaha', dat staat niet erg professioneel. Omschrijf het in plaats daarvan. hahahaha wordt ook echt gezegd of zal ik er mhuahahahaha van maken? die boem verander ik wel
Wat denk je van 'Hij lachte kwaadaardig' of iets in die zin?
 

~ Faith Divides Us - Death Unites Us
~ [Fics] ~ Voor Elysa | Before the dawn
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 03 januari 2010 @ 12:45
Met quote antwoorden


Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door Sakatho Bekijk bericht
Oke, dat had ik niet direct uit de tekst opgemaakt. Toch zou ik ervoor zorgen dat niet alle gespreken zo 'stroef' en officieel verlopen. Dan zorgt het voor wat meer binding met de hoofdpersoon.
Tegen een koning praat je toch nog heel beleefd als ik het goed heb. maar later wordt Daryck nog wel wat brutaler. Vooral tegen de ouders van Juno Verstegen

Wat denk je van 'Hij lachte kwaadaardig' of iets in die zin?[/QUOTE]
is al veranderd
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
Morris
[insert facepalm here]
 
Morris's avatar
Standaard geplaatst op 03 januari 2010 @ 13:02
Met quote antwoorden


Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door Sakatho Bekijk bericht
Van dingen zoals eigen temperatuureenheden ben ik zelf niet zo'n fan. Buiten dat zulke exacte eenheden voor mijn gevoel weinig toevoegen aan een verhaal (je kunt ook zeggen of het warm of koud is, of vriest), is het ook nog eens verwarrend om het iedere keer om te moeten rekenen. Hetzelfde verhaal voor de opbouw van de mannelijke en vrouwelijke namen. Blijf gewoon consequent de mannelijke en vrouwelijke uitgangen gebruiken in je naamgeving, dan kun je verderop in hetverhaal nog wel eens uitleggen waarom dat zo is. In eerste instantie zal het toch niemand interesseren waarom het zo is, maar misschien dat het verderop in je verhaal een toevoeging kan zijn.

Nog een paar kleine dingetjes:
- Ik vond de gesprekken wat stroef verlopen. Met woorden zoals 'broeder' heb ik al snel het idee dat ik in een of andere middeleeuwse tekst verzeild ben.
- Vermijd dingen zoals 'BOEM' of 'hahahaha', dat staat niet erg professioneel. Omschrijf het in plaats daarvan.
- Je mag wat mij betreft nog wel wat meer omschrijven. Onthoud wel dat de 'beesten' die je omschrijft niet hier voorkomen. Die zullen we dus geheel vanuit onze fantasie moeten vormgeven, en daarbij hebben we het liefst veel omschrijving
Hier ben ik het inderdaad mee eens. Het is geen slecht verhaal, maar hier en daar zitten wel wat punten die je zou kunnen verbeteren. Er is niet veel over de plaats enzo verteld. Ook vind ik dat je niet heel veel aandacht besteed aan de plotselinge verschijning van dat wezen. Je zou wat meer emotie in de personages kunnen plaatsen. Laat ze schrikken, dat is wat ik zou doen. Maar goed. De bewakers zijn getrainde lui... Denk ik ó.o
 

It would please me to no end if you'd look into my carecup to find out it's empty.
- Morris Both (11 maart 1994 - heden)

Mijn 3DS fc: 0130 - 1991 - 3279 PM maar als je me toegevoegd hebt.
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 07 januari 2010 @ 20:16
Met quote antwoorden


ik heb hier een klein voorproefje van hf 1. Maak kennis met Juno Verstegen!!!!

-------

Hoofdstuk 1: Een nieuwe start

Op aarde gebeurde rond die tijd niet veel. Scholieren maakten hun huiswerk, avondeten, gewoon zoals normaal. Die avond fietste een meisje over straat. De straatlantaarns waren aan, sneeuw op de wegen, winter, alsof het nooit anders was geweest. Het meisje reed verder. Ze ging door tot ze bij een poort kwam, een steviger stuk in een hek. Ze stapte af, nam haar fiets bij het stuur en liep verder. De sneeuw waaide door haar blonde haren. Haar sjaal en jas werden wit van alle vlokken sneeuw. Ze liep naar een rek en parkeerde haar rijtuig. Over het pad waar het meisje liep, kwamen nog meer mensen aanwandelen met de fiets in de hand.
‘Ha die Juno, weer vroeg zoals gewoonlijk!’ zei een van hen.
‘Melderslo is wel een stuk verder dan die tweehonderd meter van jou, Joep!’ zei Juno terug.
‘Maar “drie-en-een-halve-kilometer” zoals jij het zegt’
‘Kom op, de schietlessen zijn nog niet eens begonnen en jullie ruziën al!’ zei de man die een autodeur opende.
‘Ga maar snel naar binnen, pak jullie bogen maar alvast uit de kast. Ik kom zo’
‘Doen we!’ riepen Joep en Juno toen ze naar binnen renden. De vloer binnen was glad van de sneeuw die naar binnen waaide. Juno, de snelste van de hele groep, sprintte weer eens te hard. Ze gleed uit.
‘Arggghh… begint alweer lekker zeg!’
De jongens lachten.
'Je rent, je valt, je staat weer op en gaat weer door. Dit moet je natuurlijk niet te veel doen.' zei de man van buiten.
'Ja Jan, ik weet 't. Ik val zo vaak op school tijdens gym, vooral bij de ringen. De leraar moet eens...' Juno wist niet meer wat ze moest zeggen.
'Pak je boog nou maar en span hem, we beginnen zo.'
Juno pakte haar boog uit de kast. Helaas kon ze hem niet gespannen in de kast leggen. Dat nam teveel ruimte in. Bogen spannen vond ze al vanaf het begin een rotklus. De ene keer een te strak elastiek, dan zat er weer een knoop verkeerd, de andere keer schoot het aan de ene kant los als de ander vast zat. Kortom een rotklus. Er gingen wat minuten voorbij totdat ze de boog eindelijk gespannen had. Ze pakte haar pijlkoker en hing die weer over haar schouder. Ze liep naar de grote schiethal. De hal was lang, met aan de ene kant rekken voor de bogen, in het midden lijnen die de banen verdeelden en aan de andere kant doelen, grote, gekleurde cirkels.

Dit wordt nog verder uitgebreid.


[ Laatst gewijzigd door lololauralol; 07 januari 2010 om 21:35 ]
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
Sakatho
We're all mad here
 
Sakatho's avatar
Standaard geplaatst op 07 januari 2010 @ 20:28
Met quote antwoorden


Allereest... ik ga weer kritisch lopen zeiken.
Je tekst is niet slecht (wel kort) alleen gebruik je wel vaak dezelfde woorden achter elkaar. Probeer wat meer verwijswoorden of synoniemen te gebruiken. Herhalingen zoals 'gewoon winter' of 'een doodgewone poort' zijn eigenlijk overbodig, aangezien het dubbel is en niets toevoegt aan de omschrijving. Het was anders geweest wanneer het nu bijvoorbeeld een extreem warme of koude winter was, of de poort op een bepaalde manier versierd was (ik noem maar even wat). Maar dan nog zou ik het in een nieuwe zin oppakken en verwijswoorden gebruiken.

Ze fietste door tot ze bij een poort kwam. Deze was rijkelijk versierd met... bla bla... enz enz

Het bovenstaande om maar even een voorbeeld te geven. Wat je verder zou kunnen proberen is synoniemen te vinden. Je hoeft niet iedere keer te vertellen dat het een fiets is, maar kunt er natuurlijk ook naar verwijzen als 'een vervoersmiddel'. Zo zou je dat bij andere woorden ook kunnen oplossen.

Om hetgeen ik bedoelde met de dubbele woorden even te illustreren, heb ik een stukje gekopieerd en maar even met bold en underline wat herhalingen aangestreept die mij opvielen. Misschien zie je het zelf nu ook.

Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door lololauralol Bekijk bericht
Op aarde gebeurde rond die tijd niet veel. Scholieren maakten hun huiswerk, avondeten, gewoon zoals normaal. Die avond fietste een meisje over straat. De straatlantaarns waren aan, sneeuw op de wegen, winter, gewoon winter. Het meisje fietste verder. Ze fietste door tot ze bij een poort kwam, een doodgewone poort in een hek. Ze stapte af, nam haar fiets bij het stuur en liep verder. De sneeuw waaide door haar blonde haren. Haar sjaal en jas werden wit van alle vlokken sneeuw. Ze liep naar een fietsenrek en parkeerde haar fiets. Over het pad waar het meisje liep, kwamen nog meer mensen aanwandelen met de fiets in de hand.
 

~ Faith Divides Us - Death Unites Us
~ [Fics] ~ Voor Elysa | Before the dawn
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 07 januari 2010 @ 21:20
Met quote antwoorden


Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door Sakatho Bekijk bericht
Allereest... ik ga weer kritisch lopen zeiken.
Je tekst is niet slecht (wel kort) alleen gebruik je wel vaak dezelfde woorden achter elkaar. Probeer wat meer verwijswoorden of synoniemen te gebruiken. Herhalingen zoals 'gewoon winter' of 'een doodgewone poort' zijn eigenlijk overbodig, aangezien het dubbel is en niets toevoegt aan de omschrijving. Het was anders geweest wanneer het nu bijvoorbeeld een extreem warme of koude winter was, of de poort op een bepaalde manier versierd was (ik noem maar even wat). Maar dan nog zou ik het in een nieuwe zin oppakken en verwijswoorden gebruiken.

Ze fietste door tot ze bij een poort kwam. Deze was rijkelijk versierd met... bla bla... enz enz

Het bovenstaande om maar even een voorbeeld te geven. Wat je verder zou kunnen proberen is synoniemen te vinden. Je hoeft niet iedere keer te vertellen dat het een fiets is, maar kunt er natuurlijk ook naar verwijzen als 'een vervoersmiddel'. Zo zou je dat bij andere woorden ook kunnen oplossen.


Om hetgeen ik bedoelde met de dubbele woorden even te illustreren, heb ik een stukje gekopieerd en maar even met bold en underline wat herhalingen aangestreept die mij opvielen. Misschien zie je het zelf nu ook.

uhm de poort is een poort zonder enige tierelantijntjes. die staat overigens echt ergens op de wereld. wel bedankt dat je het even aanstipt. het ziet er zo uit dat je het nu zelfs nog tegenkomt zoals normaal. en als je 14 bent is het niets meer dan logisch dat je met de fiets ergens naar toe gaat zonder je ouders. dat gewoon en alle mogelijke variaties heb ik gebruikt om te zeggen dat het eigenlijk zo is als nu buiten (sneeuw, glad, koud, donker en etc.) en dat het eigenlijk niet veel voorstelt

en als je twee regels onder het tekstje had gelezen wist je dat dit nog niet het hele stuk is,
maar een voorproefje


ik kan van dat 2 fietste ook reed maken
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
Sakatho
We're all mad here
 
Sakatho's avatar
Standaard geplaatst op 07 januari 2010 @ 21:53
Met quote antwoorden


Quote:
Oorspronkelijk geplaatst door lololauralol Bekijk bericht
uhm de poort is een poort zonder enige tierelantijntjes. die staat overigens echt ergens op de wereld. wel bedankt dat je het even aanstipt. het ziet er zo uit dat je het nu zelfs nog tegenkomt zoals normaal. en als je 14 bent is het niets meer dan logisch dat je met de fiets ergens naar toe gaat zonder je ouders. dat gewoon en alle mogelijke variaties heb ik gebruikt om te zeggen dat het eigenlijk zo is als nu buiten (sneeuw, glad, koud, donker en etc.) en dat het eigenlijk niet veel voorstelt
Ik zal het even verduidelijken. Dat met die poort bedoelde ik meer dat als je er een beschrijving bij zet. Als het gewoon een 'normale' poort is, is dat niet echt het vermelden waard, voor zover een 'normale' poort al bestaat in fictie.
Ook over het fietsen, gaat het me niet om het fietsen zelf, maar meer om het feit dat je het woord 'fiets' zo vaak gebruikt in een paar zitten. De dikgedrukte en shuine stukken in de tekst dienden enkel om dat te illustreren
 

~ Faith Divides Us - Death Unites Us
~ [Fics] ~ Voor Elysa | Before the dawn
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 14 januari 2010 @ 21:37
Met quote antwoorden


jullie hebben als het goed is een stukje van hf 1 gelezen. Het gaat weer verder. over de rare uitdrukking in het hoofdstuk... ik kan het even niet anders omschrijven

Hoofdstuk 1: Een nieuwe start

Op aarde gebeurde rond die tijd niet veel. Scholieren maakten hun huiswerk, avondeten, gewoon zoals normaal. Die avond fietste een meisje over straat. De straatlantaarns waren aan, sneeuw op de wegen, winter, alsof het nooit anders was geweest. Het meisje reed verder. Ze ging door tot ze bij een poort kwam, een poort met een schild erop. Op dat schild stond een mannetje met een gespannen handboog. Ze stapte af, nam haar fiets bij het stuur en liep verder. De sneeuw waaide door haar blonde haren. Haar sjaal en jas werden wit van alle vlokken sneeuw. Ze liep naar een rek en parkeerde haar rijtuig. Over het pad waar het meisje liep, kwamen nog meer mensen aanwandelen met de fiets in de hand.
‘Ha die Juno, weer vroeg zoals gewoonlijk!’ zei een van hen.
‘Melderslo is wel een stuk verder dan die tweehonderd meter van jou, Joep!’ zei Juno terug.
‘Maar “drie-en-een-halve-kilometer” zoals jij het zegt’
‘Kom op, de schietlessen zijn nog niet eens begonnen en jullie ruziën al!’ zei de man die een autodeur opende.
‘Ga maar snel naar binnen, pak jullie bogen maar alvast uit de kast. Ik kom zo’
‘Doen we!’ riepen Joep en Juno toen ze naar binnen renden. De vloer binnen was glad van de sneeuw die naar binnen waaide. Juno, de snelste van de hele groep, sprintte weer eens te hard. Ze gleed uit.
‘Arggghh… begint alweer lekker zeg!’
De jongens lachten.
'Je rent, je valt, je staat weer op en gaat weer door. Dit moet je natuurlijk niet te veel doen.' zei de man van buiten.
'Ja Jan, ik weet 't. Ik val zo vaak op school tijdens gym, vooral bij de ringen. De leraar moet eens...' Juno wist niet meer wat ze moest zeggen.
'Pak je boog nou maar en span hem, we beginnen zo.'
Juno pakte haar boog uit de kast. Helaas kon ze hem niet gespannen in de kast leggen. Dat nam teveel ruimte in. Bogen spannen vond ze al vanaf het begin een rotklus. De ene keer een te strak elastiek, dan zat er weer een knoop verkeerd, de andere keer schoot het aan de ene kant los als de ander vast zat. Kortom een rotklus. Er gingen wat minuten voorbij totdat ze de boog eindelijk gespannen had. Ze pakte haar pijlkoker en hing die weer over haar schouder. Ze liep naar de grote schiethal. De hal was lang, met aan de ene kant rekken voor de bogen, in het midden lijnen die de banen verdeelden en aan de andere kant doelen, grote, gekleurde cirkels.
'Jullie weten wat je moet doen als je schiet vanaf vijfendertig meter. Ik beoordeel jullie over tien minuten.' zei Jan toen iedereen met boog en pijlkoker in de aanslag stond. Juno had geen moeite met de afstand. Ze schoot een op de twee pijlen binnen de rode cirkels. Joep was de rivaal binnen de groep. Hij schoot ook goed, maar minder doelgericht dan Juno. Twee jaar geleden gingen de twee samen naar het Jeugd-koningschieten in Venray. Die dag werd Juno tweede en Joep vierde. De tien minuten werden volgeschoten. Jan riep namen. Joep moest als eerste. Hij aarzelde een beetje. Hij liep naar de middelste baan, ging klaarstaan, spande de pees aan en schoot. De pijl vloog als een pijl uit een boog richting de schijf. Hij boorde zich in de acht punten-ring.
'Goedzo Joep! Nu Juno' zei Jan toen hij zijn commentaar had opgeschreven op zijn blad.
O help..., dacht Juno. Ze liep ook naar de middelste baan. De pijl schoot weg. Hij vloog sneller dan ooit naar de schijf. Jan keek op toen hij zag waar de pijl raakte: in de roos!
'What the heck...' fluisterde een jongen achter Juno.
'Niels, dat hoorde ik' reageerde Juno.
'Bravo! Bravo! De eerste tien punten van vanavond zijn binnen! Heel goed gedaan Juno!' schreeuwde Jan opgewonden.
'Geluksvogel...' mompelde Joep na het applaus.
De avond ging voorbij. De groep ging weer naar huis.
'Hé Juno, wacht 'ns effe!' zei Joep na de schietles.
'Wat is er nou weer? Nog steeds jaloers?' reageerde Juno bot.
'Je schoot heel goed dit keer... en nee, ik ben niet jaloers' Joep bloosde een beetje
'Ik zie aan je gezicht dat je liegt!' Juno lachtte een beetje.
'Oké, betrapt! Maar ik wilde iets vragen: Heb jij niet het gevoel dat je schiettalenten van een andere planeet hebt?'
'Nee, hoezo? Ik heb gewoon aanleg.'
'Ow... dan niet. Maarre... van dit niks zeggen op school of tegen je ouders, oké?'
Joep drukte Juno tegen zich aan. Hij tuitte zijn lippen. Juno werd een beetje rood. Ze sloot haar ogen, pakte Joep vast en zoende hem. Ze zoenden tot de kerkklok luidde.
'Eh... Ik ben zo dood als ik niet voor kwart over thuis ben. Tot morgen!' zei Juno gehaast.
Ze maakte zich los, pakte haar fiets en reed naar huis.
'Oooooh! Volgens mij is hij op me!!' zei Juno in zichzelf. Ze moest Joep niet echt, de opschepper...
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 27 januari 2010 @ 16:10
Met quote antwoorden


sorry voor de bump en dat ik zolang niets van me heb laten horen, school enzo...
kortom ik had het druk.

Maar ik heb iets om jullie even bezig te houden:
Een voorproefje van HF 2!!
---
Hoofdstuk2: De vlucht

Daryck vloog naar de deur toen hij het kabaal beneden hoorde. Er klonken hevige knallen, geschreeuw, klingen die tegen elkaar knalden, gegrom van kwade Shuko. Het maakte hem allemaal maar bang.
‘Kom Rarock-Elta, we moeten gaan.’ zei hij tegen zijn Dagor. Hij trok zijn tuniek aan, gespte zijn schede om en vloog uit het raam. Eenmaal buiten zag hij hoe zijn huis werd belegerd. Mitu aan de ene kant en Eltu aan de andere. Daryck zag een gedaante op hem afvliegen.
‘Prins Daryck-Elto, u moet hier weg! Neem uw zus en alle andere Shuko mee! Ik ga ook, dit redden we niet nu Koning Arhill-Elto is gevallen!’ zei de gedaante toen die vlakbij Daryck was.
‘Nigal-Elto, is mijn vader echt…?’ zei Daryck
‘Helaas wel, uw oom Dakoh-Mito is sterker dan ooit, maar we moeten nu echt gaan!’ Daryck vloog samen met Rarock- en Nigal-Eltu weg. Een jonge Icyene zag Daryck door de lucht vliegen. Zijzelf lag vastgeketend op de grond.
‘Daryck-Elto, ga hiervandaan!!!’ schreeuwde ze.
‘Nyee-Elta, ik kom eraan!!!’ reageerde Daryck toen hij de stem hoorde. Hij draaide zich om en vloog een stukje terug.
‘Daryck-Elto, mijn zoon, luister naar uw zus, ga! Neem de Shuko mee naar de veiligheid!’ schreeuwde een andere Icyene. Daryck vloog aarzelend achteruit. De Mitu hadden hem gezien. Ze schoten pijlen naar hem. Daryck draaide zich zo snel mogelijk om en vloog als de bliksem weg. Een kleine groep Mitu vloog hem achterna.

---
Wat gaat er hierna gebeuren? Vluchten Daryck en de Shuko veilig weg?
Je vragen worden beantwoord in het volgende deel van HF2!
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Talking geplaatst op 19 april 2010 @ 20:56
Met quote antwoorden


Excuses voor de (giga)bump
Ik heb niet veel tijd gehad, ik had heel erg druk met school en etc.
maar ik heb hoofdstuk 2 eindelijk af:
------
Hoofdstuk2: De vlucht

Daryck vloog naar de deur toen hij het kabaal beneden hoorde. Er klonken hevige knallen, geschreeuw, klingen die tegen elkaar knalden, gegrom van kwade Shuko. Het maakte hem allemaal maar bang.
‘Kom Rarock-Elta, we moeten gaan.’ zei hij tegen zijn Dagor. Hij trok zijn tuniek aan, gespte zijn schede om en vloog uit het raam. Eenmaal buiten zag hij hoe zijn huis werd belegerd. Mitu aan de ene kant en Eltu aan de andere. Daryck zag een gedaante op hem afvliegen.
‘Prins Daryck-Elto, u moet hier weg! Neem uw zus en alle andere Shuko mee! Ik ga ook, dit redden we niet nu Koning Arhill-Elto is gevallen!’ zei de gedaante toen die vlakbij Daryck was.
‘Nigal-Elto, is mijn vader echt…?’ zei Daryck
‘Helaas wel, uw oom Dakoh-Mito is sterker dan ooit, maar we moeten nu echt gaan!’ Daryck vloog samen met Rarock- en Nigal-Eltu weg. Een jonge Icyene zag Daryck door de lucht vliegen. Zijzelf lag vastgeketend op de grond.
‘Daryck-Elto, ga hiervandaan!!!’ schreeuwde ze.
‘Nyee-Elta, ik kom eraan!!!’ reageerde Daryck toen hij de stem hoorde. Hij draaide zich om en vloog een stukje terug.
‘Daryck-Elto, mijn zoon, luister naar uw zus, ga! Neem de Shuko mee naar de veiligheid!’ schreeuwde een andere Icyene. Daryck vloog aarzelend achteruit. De Mitu hadden hem gezien. Ze schoten pijlen naar hem. Daryck draaide zich zo snel mogelijk om en vloog als de bliksem weg. Een kleine groep Mitu vloog hem achterna. Daryck vloog zo snel hij kon tussen de bomen door. Hij hield met een hand het heft van zijn zwaard vast voor het geval dat. Nigal en Rarock leidden de Shuko die met Daryck mee vluchtten tussen de struiken en lage grassen door. Daryck voelde dat hij niet langer op zijn tempo door kon vliegen en landde. De Mitu die hem achterna vlogen omsingelden hem. Daryck hijgde.
‘U kunt niet meer ontsnappen, het is over!’ zei een van de Mitu. Hij vloog op hoog tempo op Daryck af.
‘LAAT DAT!!’ schreeuwde een piepstemmetje. Een draakachtige Shuko vloog uit de struiken. Deze spuugde ijs naar de Mitu. Het draakje landde vlakbij Daryck.
‘Waar heb je dat geleerd, Rarock?’ vroeg Daryck
‘Meester, u kent me…’ zei Rarock. Rarock vloog op en er verscheen een flits. Die vervaagde en een gigantische draak stond in het bos.
‘Laat ons met rust!!’ bulderde die.
De Mitu vlogen geschrokken weg, zonder hun bevroren vriend. Daryck trok zijn zwaard uit de schede en sloeg het ijsbeeld aan gort.
‘Nu weer verder, als we hier weg willen, moeten we eerder bij Nemu-Elto zijn dan de Mitu’ zei Daryck. Rarock werd weer normaal, Nigal en de andere Shuko kwamen uit de struiken en samen vlogen ze verder door het bos. De bomen waren net boscentarren, mythische wezens die nog vóór de Shuko op de planeet woonden, lange, slangachtige wezens die net mensen leken met een slangenkop die zich aanpasten aan hun omgeving. Hoge, lange en griezelige bomen vulden het ruim. Daryck vloog rustig door de bomen, hij wist ook dat Mitu het niet waagden om door de bossen boven de Dagor-Pas te vliegen. De laatste, dunne lichtstralen van Sirius schenen door het dichte bladerdak. Nemu’s hut was niet ver meer. In de verte doemden de hoge bergen van de Pas op. De vlucht werd grimmiger en grimmiger. Op ieder moment konden wilde Dagor aanvallen. Voor het-geval-dat had Daryck weer een hand op het heft liggen. Daryck en de Shuko vlogen verder. De bossen begonnen minder dicht te worden. Murzims zwakke, rode stralen schenen neer op Noord-Shuko. Daryck zag het huisje van Nemu liggen aan de rand van het water, het gebied van de watercentarren. Daryck landde en liep met zijn zwaard in de hand naar het huisje. Hij kwam dichter en dichter bij. Toen zag hij pas de Koninklijke Hangar liggen. Daryck sprintte naar het huisje. Nemu, de oude scheepsbouwer, zag hem rennen. Hij deed open.
‘Gegroet Prins Daryck-Elto, wat brengt u hier alleen in deze afgelegen plaats?’ vroeg hij.
‘Geen tijd, ze zitten me achterna, ik moet mezelf en de vluchtende Shuko in veiligheid brengen!’ antwoordde Daryck.
‘Kom snel… De Enterprise is mijn nieuwste ontwerp, gebouwd om naar de Planeet der Vleugellozen te vliegen. Ze zal groot genoeg zijn om alle Shuko in veiligheid te brengen.’
‘Bedankt, Nemu-Elto! Wat moet Noord-Shuko toch zonder u?!’
Nemu leidde Daryck en de Shuko naar de hangar. Het immense luchtschip van Nemu’s bouwtekeningen was gebouwd om verder dan welk ander luchtschip ooit te vliegen. Het grote, houten luchtschip zag eruit alsof het een ouderwets vliegtuig was met een heel groot ruim en kleine vleugels. Met op de plaats van de zeilen, grote propellers, ongeveer zo groot als de wieken van een molen. Al met al was ze klaar om te vertrekken. Daryck bracht alle Shuko aan boord. Hij had van jongs af aan al geleerd hoe je een luchtschip bestuurde. Al was het maar een kleine versie. Daryck schakelde de stoompompen in. Nemu opende het dak van de Hangar en de Enterprise steeg op.
‘Het gaat u goed!’ riep Nemu nog na toen het schip wegvloog. In de verte vlogen een aantal Mitu over de bossen, richting de Enterprise. Ze landden bij het huisje en stormden naar binnen.
‘Waar is de Prins!? Zeg op!’ schreeuwde een van hen.
‘Hij… is weggevlogen… met mijn laatste ontwerp…’ antwoordde Nemu aarzelend
‘Wat blief!!!??!!! Weggevlogen! Jij komt nu mee naar Heer Dakoh-Mito!’ riep de Mitu naast de eerste.


Daryck en de Shuko vlogen rustig van sterrenbeeld naar sterrenbeeld, totdat ze in de buurt van Mars kwamen. Nigal wees naar een blauwgroene planeet, met een dunne witte deken van wolken.
‘De Planeet der Vleugellozen! Iedereen, hou je vast!’ schreeuwde Daryck De Enterprise vloog door de dampkring naar de aarde.

Bij de NASA flikkerden de alarmlichten.
‘Houston, we have a problem! An UFO has entered our domain!’ schreeuwde een wetenschapper die de Enterprise op de monitor zag.
‘So, they do exist! Shoot them out of the sky, that will learn them a lesson!’ antwoordde een andere wetenschapper. De raketten vlogen richting de Enterprise.

Daryck wist niet wat hij zag en voor hij het wist, donderden hij, de Shuko en de Enterprise naar beneden. Ze vielen en vielen totdat ze de grond raakten. De Enterprise vloog in stukken, Shuko vielen flauw en Darycks zicht vervaagde. Smeulende brokstukken lagen in het weiland waar de ze was neergestort. Het wrak zag eruit alsof er een grote tractor was verbrand. De grond was helemaal omhooggestoven en weer naar beneden gevallen. Uit de grond staken de propellers, allemaal met een grote hoop zand eromheen. Het weiland was omgetoverd tot een hindernisbaan. Tussen de vlammen kon je de bewusteloze Shuko en Daryck zien liggen. Over de weg vlakbij fietste een meisje, wier leven drastisch zou veranderen, zonder dat ze het wist


[ Laatst gewijzigd door lololauralol; 21 april 2010 om 19:07 ]
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 23 april 2010 @ 19:22
Met quote antwoorden


nouja, ik was weer eens aan het schrijven en dacht: Waarom zet ik niet alvast een stukje van hoofdstuk 3 op AWF?
nou hier is het voorproefje:
Daryck meets Juno!

---

Hoofdstuk 3: Ze bestaan!

Juno fietste door. Ze was midden in een gesprek met haarzelf totdat ze een grote knal hoorde. Ze zag rook opstijgen bij een weiland vlakbij. Ze reed een stuk sneller om te kijken wat er was. Ze zag een hoop stukken brandend hout liggen. Ze kwam dichter bij. Juno slaakte een kreet: er lagen allemaal rare wezens en een mensachtige tussen! Ze gooide haar fiets op de grond en haar pijlkoker erbij. Ze rende tussen de vlammen door, het kon haar niets schelen dat ze zichzelf brandde. Ze kwam aan bij het middelste deel van de ravage. Weer gilde ze: de wezens en de mensachtige waren allemaal bewusteloos. Juno kwam nog dichter bij. Toen zag ze pas wat de mensachtige echt was: een engelachtige met puntoren. Juno hoestte, ze ademde wat rook in. Ze raapte alle kracht die ze nog had bijeen en sleepte de ‘engel’ het wrak uit. Een van de beestjes werd wakker. Die spuugde een soort blauwe adem op de vlammen. De vlammen bevroren, hoe raar het ook is. Daarna vloog die naar Juno en de ‘engel’. Die beukte Juno omver.
‘Blijf van Prins Daryck af!!! Vuile Mita die je bent!!!!!!’ schreeuwde het beestje met een piepstemmetje.
‘Hallo!? Loop ik hier een beetje mijn leven te riskeren en krijg ik dit als dank!? Nou, dankjewel!’ reageerde Juno kwaad. De ‘engel’ werd ook wakker, net als de rest van de beestjes.
‘Rarock-Elta, rustig!’ zei hij.
‘Ehh… misschien is het een domme vraag maar, bent u Prins Daryck?’ vroeg Juno rustig.
‘Dat ben ik inderdaad, wie ben jij?’ antwoordde Daryck
‘Juno Versteegen, aangenaam. Ik kom hier een beetje uit de buurt. Maar, weet u misschien waarom uw draakje mij een ‘Vuile Mita’ noemde?’
‘Lang verhaal, Rarock-Elta zag je misschien voor een van hen aan omdat je mij aanraakte, nietwaar Rarock-Elta. Ehh, hoe noemde je een Dagor?’
Rarock bloosde en Juno keek Daryck een beetje verbaasd aan.
‘Sorry, ik ben niet echt bekend met uw huisdieren, maar wat is een ‘Dagor’?’
‘Nou, ik!’ reageerde Rarock.
‘Ehh… Mag ik even storen?!’ zei een aapje met twee poten teveel.
‘Natuurlijk Nigal-Elto…’
‘En waarom weet deze jonge vleugelloze niet wat wij zijn?’ vroeg Nigal aan Juno.
‘Ehh sorry, maar volgens mij ben ik nog steeds een mens en heel misschien kom ik niet van dezelfde plaats als u en de ‘engel’ achter u.’ antwoordde Juno heel erg beleefd.
‘En dan heb ik ook een vraag: Waarom noem je ons bij dingen die we niet zijn!?!’ vroeg Rarock kwaad.
‘Sorry, ik wist niet dat je kwaad werd!’ zei Juno net zo brutaal terug.
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
lololauralol
Toekomstig Bouwkundige
 
lololauralol's avatar
Standaard geplaatst op 03 mei 2010 @ 20:36
Met quote antwoorden


Weer geen reacties? Nouja, dan niet

het volledige hoofdstuk
en over het laatste stukje... Dat is Meldersloos Dialect voor de mensen die dat niet kennen.
de vertaling staat eronder

----

Hoofdstuk 3: Ze bestaan!

Juno fietste door. Ze was midden in een gesprek met haarzelf totdat ze een grote knal hoorde. Ze zag rook opstijgen bij een weiland vlakbij. Ze reed een stuk sneller om te kijken wat er was. Ze zag een hoop stukken brandend hout liggen. Ze kwam dichter bij. Juno slaakte een kreet: er lagen allemaal rare wezens en een mensachtige tussen! Ze gooide haar fiets op de grond en haar pijlkoker erbij. Ze rende tussen de vlammen door, het kon haar niets schelen dat ze zichzelf brandde. Ze kwam aan bij het middelste deel van de ravage. Weer gilde ze: de wezens en de mensachtige waren allemaal bewusteloos. Juno kwam nog dichter bij. Toen zag ze pas wat de mensachtige echt was: een engelachtige met puntoren. Juno hoestte, ze ademde wat rook in. Ze raapte alle kracht die ze nog had bijeen en sleepte de ‘engel’ het wrak uit. Een van de beestjes werd wakker. Die spuugde een soort blauwe adem op de vlammen. De vlammen bevroren, hoe raar het ook is. Daarna vloog die naar Juno en de ‘engel’. Het draakje beukte Juno omver.
‘Blijf van Prins Daryck af!!! Vuile Mita die je bent!!!!!!’ schreeuwde het beestje met een piepstemmetje.
‘Hallo!? Loop ik hier een beetje mijn leven te riskeren en krijg ik dit als dank!? Nou, dankjewel!’ reageerde Juno kwaad. De ‘engel’ werd ook wakker, net als de rest van de beestjes.
‘Rarock-Elta, rustig!’ zei hij.
‘Ehh… misschien is het een domme vraag maar, bent u Prins Daryck?’ vroeg Juno rustig.
‘Dat ben ik inderdaad, wie ben jij?’ antwoordde Daryck
‘Juno Versteegen, aangenaam. Ik kom hier een beetje uit de buurt. Maar, weet u misschien waarom uw draakje mij een ‘Vuile Mita’ noemde?’
‘Lang verhaal, Rarock-Elta zag je misschien voor een van hen aan omdat je mij aanraakte, nietwaar Rarock-Elta. Ehh, hoe noemde je een Dagor?’
Rarock bloosde en Juno keek Daryck een beetje verbaasd aan.
‘Sorry, ik ben niet echt bekend met uw huisdieren, maar wat is een ‘Dagor’?’
‘Nou, ik!’ reageerde Rarock.
‘Ehh… Mag ik even storen?!’ zei een aapje met twee poten teveel.
‘Natuurlijk Nigal-Elto…’
‘En waarom weet deze jonge vleugelloze niet wat wij zijn?’ vroeg Nigal aan Juno.
‘Ehh sorry, maar volgens mij ben ik nog steeds een mens en heel misschien kom ik niet van dezelfde plaats als u en de ‘engel’ achter u.’ antwoordde Juno heel erg beleefd.
‘En dan heb ik ook een vraag: Waarom noem je ons bij dingen die we niet zijn!?!’ vroeg Rarock kwaad.
‘Sorry, ik wist niet dat je kwaad werd!’ zei Juno net zo brutaal terug.
‘Rarock-Elta, beheers je!’ commandeerde Daryck.
‘Je bent dus duidelijk net zo bekend met Shuko als wij met ‘de Planeet der Vleugellozen’.’
‘Inderdaad, maar deze ‘planeet der vleugellozen’ zoals u die noemt, heet de Aarde. Al iets van een paar miljard jaar trouwens.’
‘Maakt niet uit, maar ik ben een Icyeen, voordat je Rarock-Elta nog kwader maakt.’
Hmpf… Moet u haar per se voortrekken op uw trouwe Shuko…?, dacht Rarock in haarzelf.
‘Zullen we even ergens anders heengaan? Ik begin het hier erg koud te krijgen?’ vroeg Daryck.
‘Volg mij maar, we zijn maar een kilometer van mijn huis af!’ zei Juno vrolijk.
Juno raapte haar pijlkoker weer op en hing die om. Ze tilde haar fiets op en stak de sleutel weer in het slot. Ze stapte op en reed rustig verder. Daryck vloog samen met de Shuko achter haar aan. Juno stopte bij een T-splitsing. Een trekker scheurde voorbij over de gladde weg. Daryck schrok zich te pletter van de toeter. Juno lachte.
‘Daar went u snel genoeg aan!’ zei ze giechelend.
Ze zette haar voet weer op de trapper en reed weer verder. Ze kwamen langs een minicamping en nog een paar huizen. Juno stopte weer bij een andere T-splitsing. Een auto reed veel te hard voorbij. Daryck schrok zich alweer het apenzuur.
‘Nog maar een paar honderd meter!’ zei Juno.
‘Als we maar aankomen voordat we ijsklontjes zijn!’ reageerde hij. Hij had natuurlijk niet gerekend op het winterweer.
Juno zette weer flink kracht op de trappers. Ze reed de bebouwde kom van Melderslo binnen.
Juno stak haar hand uit bij een drempel. Ze reed Achter de Pastorie in en stopte bij het tweede huis aan de linkerkant.
‘We zijn er!’ zei ze
‘Eindelijk! Mijn vleugels vallen er bijna af!’ zei Daryck met een zucht
Juno opende de garagedeur en reed haar fiets naar binnen. Daryck vloog haar rustig achterna…
‘Auw!!! Laag dak hebben ze hier!!!’ klaagde hij toen hij zijn hoofd stootte.
‘Ai… dat wordt een dikke bult… Wacht even!’ Juno rende naar binnen en kwam terug met een ijszak.
‘Hou die er maar tegen, dan wordt het niet zo dik… en misschien is binnenshuis vliegen geen goed idee… Hey! Waar zijn alle diertjes gebleven?! Ik zie alleen de aap en de draak nog!’ zei ze geschrokken toen ze achter Daryck keek.
‘Ik ben geen DRAAK!!!’ riep Rarock briesend van woede. Ze blies een paar blauwe wolkjes de lucht in.
‘Hey! Rustig hier, we zijn te gast!’ reageerde Nigal toen hij haar bij haar staart greep.
Er klonken voetstappen in de gang.
‘Waat hêt dit nou wer te beteikene!!!???’ zei een kwade man.
‘Pap, schrieuw neet zoëe!!’ reageerde Juno
‘Juno, waat haij ik gezag ôver jongens!?’
‘Pap… Di’n jong zoëals geej die numt waar wal en bietje doëed aant vreeze!’
‘Hêt d’r niks meij temake!’
‘Loat maar! Geej begriept ‘t toch neet!’
Juno rende kwaad verder naar binnen...
--
Vertaling stukje dialect: P is Pap, en J is Juno)
P: Wat heeft dit nou weer te betekenen?
J: Pap, schreeuw niet zo!
P: Juno, wat had ik gezegd over jongens?
J: Pap, die jongen zoals jij die noemt was wel een beetje dood aan het vriezen!
P: Heeft er niets mee te maken!
J: Laat maar! Jij begrijpt het toch niet!
 

You're holding my hand but you don't understand.
Mijn nog titelloos verhaal | Slag om Shuko | Nooby art
Antwoord

Onderwerptools
Weergave

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe onderwerpen openen
Je mag geen berichten plaatsen
Je mag geen attachments plaatsen
Je mag je berichten niet wijzigen

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 00:10.

Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.